Marc Pairon (°Wilrijk (B), 1959) had vanwege familiale omstandigheden maar tot zijn vijftiende school gelopen en bracht zijn verdere tienerjaren als clochard door, zwervend door Europa. Wanneer hij nu en dan in België was, voorzag hij in zijn levensbehoeften door het verkopen van gestencilde teksten in Antwerpse cafés. Zijn bijzondere stijl trok de aandacht van de befaamde poëet Nic van Bruggen en van de entourage van de Pink Poets. In 1981 publiceerde Walter Soethoudt zijn debuut, de verzenbundel ‘Splinters’. Tijdens de persvoorstelling prees Nic van Bruggen Marc Pairon de hemel in (‘Pairon schrijft poëzie alsof hij Pegasus zelf de teugels aanbond’).
Hoewel Pairon talrijke lovende kritieken kreeg en een graag geziene gast was op literaire voorstellingen, hield hij het dichtersleven snel voor bekeken. Hij wendde zijn creatieve begaafdheid nadien vooral aan binnen de economische sector. In 1987 publiceerde hij nog de surrealistische bundel ‘Stellingname over de homofiele neigingen van zeepaardjes in de koude golfstroom van Gilbraltar’, een reeks korte verhalen over de pijn van scheiden en speelde met dit script ruim 80 knotsgekke voorstellingen in Nederlandse theaters en op festivals. Pairon zou de volgende twee decennia niets meer publiceren.

In 2006 bracht hij het drietalige, majestueuze kunstboek ‘Art Deco Ceramics - Made in Belgium’ uit. Hij was immers ondertussen terzake een notoir expert geworden. Dit referentiewerk is binnen zijn genre een absolute bestseller.
In maart 2008 greep Pairon terug – in een opgewonden roes – naar de pen van de poëzie. Het ziet er inmiddels naar uit dat hij, op latere leeftijd, de ultieme smaak van ‘het rangschikken van woorden’ te pakken heeft.